1700’lü yılların sonları Kafkasya’daki sosyal yapının da sarsılmaya başladığı ve değişim geçirdiği yıllardır. Bölgenin bir bölümünde sosyal dokunun ana karakterini oluşturan feodal yapıya karşı başlayan isyanları, “sosyal devrim niteliğinde ciddi bir toplum hareketi ve feodal düzenin çözülmeye başladığının ilk somut işareti saymak mümkündür”.[1]

İkinci Dünya Savaşı’nda Avrupa’nın Ortasında Yaşanan Bir Kafkas Soykırımının Hikâyesi

  Ufuk TAVKUL

Kafkasyalıların tarihleri bağımsızlık savaşları, özgürlük mücadeleleri, göçler, sürgünler ve soykırımlarla doludur. Rusya’nın Çar Deli Petro ile başlayan “Sıcak Denizlere İnme” siyasetine karşı gösterdikleri kahramanca direnişleriyle, Rus ordularına âdeta Kafkas Dağları gibi bir set çeken Kafkasya halkları, bu hürriyet aşklarının bedelini ne yazık ki nesiller boyunca kanlarıyla ödediler.

А. V. Kazakov

Kuzey Kafkasya için 1917 ile 1920 yılları arası, çok uluslu bölgenin geleceğinin çeşitli siyasi güçlerin sert çatışmaları ortamında belirlendiği önemli bir dönem olmuştur. Oluşan atmosfer, halklar, sınıflar ve sosyal tabakalarda tarihi bir hareketlilik meydana getirirken, sosyal gelişimi etkilemiş, tarihi sürecin normal akışını değiştirmiş, toplumun bölünmesine ve siyasi kutuplaşmalara sebep olmuştur. Hükümeti ele geçirmek için çetin bir mücadele başlamıştır.

Orta Kafkasların yüksek dağlık bölgelerinin ve derin vadilerinin kadim halkı Karaçay-Malkarlılar XIX. Yüzyıl başlarına kadar komşu Kafkas halkları, Ruslar, Avrupalılar ve Türkler tarafından değişik etnik adlarla tanınıyorlardı.